گزارش علمی مختصری از مفاد سمینار

در دهه های اخیر و با کاهش زاد و ولد، پدیده سالمندی به عنوان یک هشدار و چالش جدی در ایران مطرح می باشد، طوریکه پیش بینی میشود در 30 سال آینده جمعیت سالمند در ایران به 22 درصد خواهد رسید. یکی از مهم ترین مشکلات و عوارض سالمندی، اختلال تعادل و به تبع آن افزایش خطر افتادن (Falling) این افراد می باشد. بر خلاف تصور قبلی که اختلال تعادل سالمندان را فقط به مشکلات حسی-حرکتی از جمله اختلال بینایی و ضعف عضلانی نسبت می دادند، اخیرا نقش عوامل شناختی (Cognitive Neuropsychology) مثل اختلال در حافظه کاری، کاهش ظرفیت پردازش آگاهانه اطلاعات و اختلال در عملکرد اجرایی مغز بعنوان یکی از مهم ترین فاکتورهای خطر در افتادن سالمندان مطرح می باشد. بنابراین در این سمینار به ارایه یک رویکرد جامع در ارزیابی و درمان اختلالات شناختی-حرکتی سالمندان پرداخته شد. از مهمترین مشکلات حوزه شناختی سالمندان میتوان به اختلال در Executive Function پرداخت که وجود این اختلال میتواند میزان افتادن سالمندان را تا 2 برابر نسبت به سالمندان بدون اختلال شناختی افزایش دهد. بعلاوه کاهش سرعت راه رفتن سالمندان بعنوان یک اختلال حرکتی شایع، فاکتور خطر جدی در بالا بردن تعداد دفعات افتادن این گروه هدف محسوب می شود.